Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 30
लब्धं ज्ञानं कथमपि पंडितो नैव पातयेत् । नाहमस्मि न माता मे न पिता न च बांधवः
labdhaṃ jñānaṃ kathamapi paṃḍito naiva pātayet | nāhamasmi na mātā me na pitā na ca bāṃdhavaḥ
ไม่ว่าญาณจะได้มาโดยวิธีใด บัณฑิตไม่พึงปล่อยให้ญาณที่ได้แล้วเสื่อมสูญ. “เราไม่ใช่อัตตาแห่งกายนี้; ไม่ใช่ ‘มารดาของเรา’ ไม่ใช่ ‘บิดาของเรา’ และไม่ใช่ ‘ญาติ’ ใดๆ ที่เป็นตัวตนแท้จริงของเรา.”
A renunciant/teacher voice giving instruction on preserving realization (exact named speaker not explicit)
Scene: A contemplative scholar-sage holding a palm-leaf manuscript close to the heart, while ghostly silhouettes of ‘family identities’ fade behind him, indicating non-identification.
FAQs
Guard realization carefully and loosen egoic identification; liberation matures through steady knowledge and non-attachment.
No specific tīrtha is named in this verse; it provides inner teaching within the broader tīrtha-māhātmya narrative.
No explicit ritual appears; the instruction is contemplative—steadfastness in jñāna and disidentification.