Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 47
ततोऽपि द्विगुणं द्वीपं प्लक्षनामेति विश्रुतम् । क्षीरोदो द्विगुणस्तत्र यत्रयत्रमहर्षयः । षडिमानि सुदिव्यानि भौमः स्वर्ग उदाहृतः । तत्र स्वर्णमयी भूमिस्तथा रजतसंयुता
tato'pi dviguṇaṃ dvīpaṃ plakṣanāmeti viśrutam | kṣīrodo dviguṇastatra yatrayatramaharṣayaḥ | ṣaḍimāni sudivyāni bhaumaḥ svarga udāhṛtaḥ | tatra svarṇamayī bhūmistathā rajatasaṃyutā
ยิ่งไปกว่านั้นมีทวีปอีกแห่งกว้างเป็นสองเท่า เลื่องชื่อว่า “ปลักษะ” ที่นั่นมหาสมุทรน้ำนมกว้างเป็นสองเท่า และตามที่ต่าง ๆ มีมหาฤษีสถิตอยู่ หกแดนนี้ถูกกล่าวว่าเป็นทิพย์ยิ่ง—ดุจสวรรค์บนพื้นพิภพ—ซึ่งพื้นดินเป็นทองคำและประดับด้วยเงินด้วย
Unspecified in snippet (Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative voice)
Tirtha: Plakṣadvīpa (cosmographic dvīpa)
Type: kshetra
Scene: A brilliant continent named Plakṣa, encircled by a luminous milk-ocean; great sages reside in scattered hermitages. The earth itself gleams—golden plains inlaid with silver veins—suggesting a terrestrial heaven.
FAQs
A ‘heaven on earth’ is defined not merely by splendor (gold and silver) but by the presence of maharṣis—wisdom sanctifies geography.
The verse speaks of Plakṣa-dvīpa and the Kṣīroda (milk ocean) in Purāṇic cosmography, not a named Indian tīrtha.
None.