Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 38
ततः प्रांजलिरव्यग्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना । तद्विमानं ययौ शीघ्रं तीर्त्वा नदनदीपतीन्
tataḥ prāṃjaliravyagraḥ prahṛṣṭenāṃtarātmanā | tadvimānaṃ yayau śīghraṃ tīrtvā nadanadīpatīn
แล้วก็ต่อมา เขาประนมมือ ไม่วอกแวก และภายในเปี่ยมปีติ ได้ออกเดินทางอย่างรวดเร็วด้วยวิมานทิพย์นั้น ข้ามพ้นเหล่าเจ้าแห่งแม่น้ำและลำธารทั้งหลาย
Unspecified in snippet (Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative voice)
Type: river-crossing (symbolic)
Scene: Kārttikeya stands in a celestial vimāna with folded hands, serene and focused, gliding above shining rivers; below, river-deities and currents appear as luminous bands.
FAQs
Reverent humility and single-pointed composure (prāñjali, avyagra) are presented as the inner posture that accompanies sacred travel and divine passage.
No single named tīrtha appears in this verse; it frames a larger sacred-geographical traversal within the Tīrthamāhātmya context.
No explicit rite (snāna, dāna, japa) is stated; the verse emphasizes devotional demeanor and purposeful movement.