Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 39
स्कन्धे च भगवान्ब्रह्मा मस्तकस्थः सदाशिवः । हृद्देशे च स्थितो विष्णुः पुच्छाग्रे पन्नगास्तथा
skandhe ca bhagavānbrahmā mastakasthaḥ sadāśivaḥ | hṛddeśe ca sthito viṣṇuḥ pucchāgre pannagāstathā
ณ พระอังสาของพระองค์ พระพรหมผู้เป็นภควานประทับอยู่; ณ พระเศียรของพระองค์ พระสทาศิวะสถิตอยู่ ในแดนพระหฤทัยมีพระวิษณุประจำ และที่ปลายหางมีเหล่านาคทั้งหลาย
Unspecified (contextual stuti within Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; likely a devotee/sage praising Devī)
Scene: A cosmic bovine/Devī with Brahmā seated on the shoulder, Sadāśiva enthroned at the head with crescent and matted locks, Viṣṇu glowing in the heart-lotus, and nāgas coiling at the tail-tip like guardians.
FAQs
The Goddess is the integrating ground of the Trimūrti and all beings; sectarian powers are harmonized within her.
No particular tīrtha is named in the verse; it serves the chapter’s devotional framework.
None; it is theological praise.