Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 16
यो जीवकलया विश्वं व्याप्य तिष्ठति देहिनाम् । न ज्ञायते न च ग्राह्यो न भेद्यश्चापि जायते
yo jīvakalayā viśvaṃ vyāpya tiṣṭhati dehinām | na jñāyate na ca grāhyo na bhedyaścāpi jāyate
พระองค์ผู้ด้วยส่วนหนึ่งแห่งพลังชีวิตของพระองค์ แผ่ซ่านทั่วสากลและสถิตอยู่ในหมู่สัตว์ผู้มีร่างกาย—ย่อมมิอาจรู้ได้โดยสิ้นเชิง มิอาจจับกุมได้ และมิอาจแทงทะลุหรือทำร้ายได้
Narrator (Purāṇic storyteller, likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Type: kshetra
Scene: A calm, cosmic visualization: Śiva’s subtle presence radiates through the universe and within beings; attempts to grasp him dissolve into light and space.
FAQs
Śiva is not an ordinary being subject to capture or injury; the divine pervades all life and transcends physical control.
The verse is theological within a Tīrthamāhātmya chapter; the specific site is not named in this excerpt.
None; it is a doctrinal statement about Śiva’s nature.