Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 41
इह निर्वर्ततो याति प्रान्ते हरिगणो भवेत् । रामेति द्व्यक्षरो मन्त्रो मंत्रकोटिशताधिकः
iha nirvartato yāti prānte harigaṇo bhavet | rāmeti dvyakṣaro mantro maṃtrakoṭiśatādhikaḥ
ผู้ใดบำเพ็ญปฏิบัตินี้ให้สำเร็จ ณ ที่นี้ ครั้นจากไปแล้ว ในบั้นปลายย่อมได้เป็นหนึ่งในหมู่บริวารทิพย์ของพระหริ. มนตร์สองพยางค์ “รามะ” ประเสริฐยิ่งกว่ามนตร์นับร้อยโกฏิทั้งปวง.
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative style)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim at a sanctified tīrtha completes a vow, chanting ‘Rāma’; at death’s threshold, luminous Viṣṇu-parivāra (Hari-gaṇa) arrives, extending a garlanded hand, while other mantras appear as fading scrolls behind the radiant two-syllable name.
FAQs
Consistent nāma-japa is portrayed as a complete path whose culmination is divine association—belonging to Hari’s retinue.
No specific site is named; the ‘tīrtha’ emphasis is on the salvific power of the Name within the chapter’s māhātmya teaching.
Complete and sustain the practice of the two-syllabled “Rāma” mantra; it is extolled as supremely efficacious.