Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 3
स भवान्या विनिक्षिप्तो भूतले निपपात च । महातरुरयं जातो मन्दरे पर्वतोत्तमे
sa bhavānyā vinikṣipto bhūtale nipapāta ca | mahātarurayaṃ jāto mandare parvatottame
หยาดนั้นเมื่อพระภวานีทรงปล่อย ก็ร่วงลงสู่พื้นพิภพ จากหยาดนั้นเอง ได้บังเกิดเป็นไม้ใหญ่ต้นนี้ ณ มันทรา ภูผาผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่ขุนเขา
Vāṇī (Sarasvatī) continuing narration
Tirtha: Mandara (birthplace of the mahā-taru)
Type: peak
Listener: Mahendra (Indra)
Scene: A luminous drop touches earth on Mandara; instantly a majestic bilva tree rises—trunk spiraling upward, leaves shimmering like emeralds, with Devī’s aura lingering in the air.
FAQs
The holiness of ritual materials is grounded in mythic origins—here, a sacred tree arises from the Goddess herself.
Mandara, the famed mountain, is named as the locus of the tree’s manifestation.
None directly; it establishes why Bilva (implied) is worthy for later worship/offerings.