अहिंसादिगुणानां च पालनं सततं तपः । चातुर्मास्ये त्यक्तवैरं महत्तप उदारधीः
ahiṃsādiguṇānāṃ ca pālanaṃ satataṃ tapaḥ | cāturmāsye tyaktavairaṃ mahattapa udāradhīḥ
การรักษาคุณธรรมทั้งหลายโดยมีอหิงสาเป็นต้นอย่างสม่ำเสมอ ย่อมเป็นตบะ และในกาลจาตุรมาสยะ การละเวรละความพยาบาทเป็นตบะอันยิ่งใหญ่สำหรับผู้มีปัญญาอันเอื้ออารี
Brahmā
Scene: A devotee mediating a dispute during monsoon months, offering peace, feeding animals, and worshipping Hari—symbolizing tyakta-vaira and ahiṃsā as tapas.
Self-restraint and reconciliation are superior austerities; peace-making becomes a sacred vow in Cāturmāsya.
The verse does not name a specific tīrtha; it contributes to the Cāturmāsya teaching within the Hāṭakeśvara-kṣetra narrative environment.
Practice ahiṃsā and related virtues, and explicitly renounce enmity during Cāturmāsya.