Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 15
मानुष्यं दुर्लभं लोके हरिभक्तिश्च दुर्लभा । चातुर्मास्ये विशेषेण सुप्ते देवे जनार्दने
mānuṣyaṃ durlabhaṃ loke haribhaktiśca durlabhā | cāturmāsye viśeṣeṇa supte deve janārdane
กำเนิดเป็นมนุษย์นั้นหาได้ยากในโลก และภักติแด่พระหริก็หาได้ยากยิ่ง โดยเฉพาะในกาลจาตุรมาสยะ เมื่อพระชนารทนะผู้เป็นเทพกล่าวกันว่าบรรทมหลับทิพย์
Sūta (deduced; Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narration typically via Sūta to sages)
Type: kshetra
Scene: Janārdana depicted in yoganidrā on Śeṣa in cosmic waters, while devotees on earth continue worship during monsoon; the contrast underscores ‘divine sleep’ and human urgency.
FAQs
Because both human life and Hari-bhakti are rare, Cāturmāsya should be valued as a sacred opportunity for devotion.
No site is named; the verse highlights a sacred calendrical period connected to Viṣṇu (Janārdana).
No single ritual is specified here; it frames Cāturmāsya as a particularly significant time for Hari-bhakti.