Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 21
दुष्टोऽहं पापयुक्तोऽहं सांप्रतं परमेश्वर । तेन बुद्धिरियं जाता तवोपरि ममानघ
duṣṭo'haṃ pāpayukto'haṃ sāṃprataṃ parameśvara | tena buddhiriyaṃ jātā tavopari mamānagha
ข้าพระองค์เป็นคนชั่ว เป็นผู้เปื้อนบาปแม้ในบัดนี้ โอ้ ปรมेशวร ด้วยเหตุนั้น โอ้ พระผู้ไร้มลทิน ความตั้งใจนี้จึงเกิดขึ้นในข้าพระองค์ มุ่งสู่พระองค์
A repentant devotee/supplicant (unnamed in the given snippet), addressing Śiva
Type: kshetra
Scene: A devotee with downcast eyes confesses before Śiva’s presence; a scribe-like figure or inner-voice motif suggests moral reckoning; the atmosphere is quiet, penitential, and resolute.
FAQs
Even a sinner becomes eligible for grace when sincere self-awareness and a firm turning of the mind toward Śiva arises.
The verse occurs within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya (sacred-place glorification), but the exact tīrtha name is not stated in this isolated shloka.
No explicit rite is prescribed here; the emphasis is on inner resolve (buddhi) and surrender to Śiva.