Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 6
स्ववंश्यानां न चान्ये तु सत्यमेतन्मयोदितम् । यथा लोकेऽत्र संजाता ये च कृत्यैः शुभाशुभैः
svavaṃśyānāṃ na cānye tu satyametanmayoditam | yathā loke'tra saṃjātā ye ca kṛtyaiḥ śubhāśubhaiḥ
เขาทั้งหลายปรากฏแก่ทายาทในวงศ์ของตนเท่านั้น มิได้ปรากฏแก่ผู้อื่น—นี่คือความจริงที่เรากล่าวแล้ว ดังที่สัตว์ทั้งหลายเกิดในโลกนี้ตามกรรมอันเป็นมงคลและอัปมงคล…
Bhartṛyajña (continuation)
Type: kshetra
Listener: Ānarta (king)
Scene: A didactic moment: a sage-like speaker asserts a truth about karmic birth and lineage-bound post-death manifestations; background suggests a tīrtha setting with ritual implements and attentive listeners.
FAQs
Dharma is relational: lineage bonds carry responsibilities, and karmic law frames how beings manifest and communicate.
No specific tīrtha is named in this verse; it continues the doctrinal dialogue within the Hāṭakeśvara-kṣetra-māhātmya context.
No explicit ritual instruction here; it clarifies that such appearances pertain to one’s own lineage and gestures toward karma as the governing principle.