Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
तत्त्वमद्य दिनं देहि तेभ्यः कमलसम्भव । तेन तृप्तिं गताः सर्वे स्थास्यंत्यब्दं पितामह
tattvamadya dinaṃ dehi tebhyaḥ kamalasambhava | tena tṛptiṃ gatāḥ sarve sthāsyaṃtyabdaṃ pitāmaha
เพราะฉะนั้น ข้าแต่พระพรหมผู้บังเกิดจากดอกบัว โปรดประทานให้วันนี้เป็นวันพิเศษแก่พวกเขา ด้วยเหตุนี้ทุกผู้จะบรรลุความอิ่มเอม และข้าแต่ปิตามหะ จะดำรงความอิ่มเอมนั้นตลอดหนึ่งปี
Hiraṇyākṣa
Scene: A supplicant addresses Brahmā (lotus-born) requesting a sanctioned ‘day’ for the departed; Brahmā seated on a lotus, holding kamaṇḍalu and Vedas, granting a boon that ensures year-long satisfaction of pitṛs.
FAQs
A dharmic ‘time-gift’ (a sanctified day) becomes a vehicle of compassion—turning ritual into sustained relief for afflicted beings.
No named tīrtha appears; the focus is on sanctifying a day within the ritual calendar.
It requests the establishment/granting of a special day enabling śrāddha to confer year-long satisfaction (tṛpti) to the intended beings.