Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 46
सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय जगामादर्शनं हरः । शक्रोऽपि रहितः पापैर्जगाम त्रिदशालयम्
sūta uvāca | sa tatheti pratijñāya jagāmādarśanaṃ haraḥ | śakro'pi rahitaḥ pāpairjagāma tridaśālayam
สูตะกล่าวว่า: ครั้นทรงปฏิญาณว่า “เป็นเช่นนั้นเถิด” แล้ว หระ (พระศิวะ) ก็อันตรธานหายไปจากสายตา และศักระเองเมื่อพ้นบาปแล้ว ก็กลับสู่ที่พำนักแห่งเหล่าเทวดาสามสิบ คือสวรรค์
Sūta
Tirtha: Bālamaṇḍana
Type: ghat
Listener: Śaunaka and other ṛṣis (implied Nāimiṣāraṇya frame)
Scene: Śiva, after granting the boon, fades from view in a luminous aura; Indra stands relieved, radiance returning to his face, then turns toward the celestial path back to Svarga.
FAQs
Divine grace removes sin and restores dharmic order; once the boon is granted, the Lord remains beyond ordinary perception.
The context is the Bālamaṇḍana tīrtha described in Nāgarakhaṇḍa, Tīrthamāhātmya, Adhyāya 22.
No direct ritual is prescribed in this verse; it concludes a narrative moment—Śiva departs and Indra returns purified.