Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 47
सृष्टिकाले तु संप्राप्ते वृद्धिकामः सुरेश्वरः । अथ तैः सह ते सर्वे स्तुत्वा तं कमलासनम् । प्रणिपत्य स्थिताः सर्वे पितरो विनयान्विताः
sṛṣṭikāle tu saṃprāpte vṛddhikāmaḥ sureśvaraḥ | atha taiḥ saha te sarve stutvā taṃ kamalāsanam | praṇipatya sthitāḥ sarve pitaro vinayānvitāḥ
ครั้นกาลแห่งการสร้างสรรค์มาถึง พระผู้เป็นใหญ่แห่งเทวะผู้ปรารถนาความเจริญรุ่งเรือง จึงร่วมกับพวกเขาทั้งหมดสรรเสริญพระผู้ประทับเหนือดอกบัว (พระพรหมา) เหล่าปิตฤทั้งปวงมีความนอบน้อม กราบลงแล้วตั้งอยู่ด้วยความเคารพ
Narrator
Type: kshetra
Scene: At the threshold of creation, devas and pitṛs gather; Brahmā sits on a lotus. They sing hymns, then bow with folded hands, standing in disciplined humility.
FAQs
Prosperity and right order arise from reverence—Indra and the Pitṛs approach Brahmā with praise and humility.
This verse describes a cosmic setting (Brahmā’s presence) rather than a named terrestrial tīrtha.
No direct rite is prescribed; it models devotional approach—stuti (praise) and praṇipāta (prostration).