Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 40
ततस्तृप्तिं प्रगच्छामस्तैर्देवैस्तर्पिता वयम् । युष्माकं वंशजा ये च प्रयच्छंति समाहिताः
tatastṛptiṃ pragacchāmastairdevaistarpitā vayam | yuṣmākaṃ vaṃśajā ye ca prayacchaṃti samāhitāḥ
จากนั้นเราย่อมบรรลุความอิ่มเอมบริบูรณ์ เพราะเราได้รับการตัรปณะอย่างถูกต้องจากผู้สืบสายผู้ประหนึ่งเทพ และผู้ที่เกิดในวงศ์ของท่านทั้งหลายซึ่งตั้งจิตมั่นคงถวายเครื่องบูชาตามควร—ด้วยเขาเหล่านั้นเองเราจึงเป็นสุขสงบ
Pitṛgaṇa (the Ancestors), speaking in a narrative context prior to Brahmā’s direct speech
Type: kshetra
Scene: Descendants in ritual posture offer water and piṇḍas with steady concentration; above them, pitṛs appear serene and satisfied, receiving the subtle essence of offerings through devatā mediation.
FAQs
Ancestors are spiritually ‘sustained’ and satisfied when descendants perform offerings with sincerity and mental focus.
The verse occurs within the Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya setting; the immediate shloka emphasizes pitṛ-dharma more than naming a single tirtha in this line.
Tarpaṇa/offerings (and allied śrāddha-style giving) performed by descendants with a composed mind (samāhita).