Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 94
अश्रुपूर्णेक्षणा दीना निःश्वसन्ती यथोरगी । तथा च भगवान्विष्णुर्यादवैः सकलैः सह
aśrupūrṇekṣaṇā dīnā niḥśvasantī yathoragī | tathā ca bhagavānviṣṇuryādavaiḥ sakalaiḥ saha
นางมีดวงตาเอ่อท้นด้วยน้ำตา จึงเศร้าสร้อยอ่อนแรง ถอนใจราวนาคีผู้ทุกข์ระทม. และทำนองเดียวกัน พระผู้เป็นเจ้า วิษณุ พร้อมด้วยเหล่ายาทวะทั้งปวง ก็ถูกความโศกครอบงำ
Narrator (Purāṇic narrator; speaker not explicit in snippet)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: A tearful woman sighs in despondency, compared to a distressed serpent; simultaneously, Viṣṇu/Kṛṣṇa and the Yādavas share the heavy sorrow—collective grief in a sacred city.
FAQs
Even in dharmic acts like pilgrimage, separation evokes deep feeling; devotion and duty often move together with human sorrow.
No tīrtha is named here; the verse emphasizes emotional aftermath and the broader narrative setting.
None.