Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 22
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा जग्राह त्रितयं च तत् । दाक्षिण्यात्सर्वदेवानामनिच्छन्नपि पार्थिव । ममन्थुः सागरं राजन्पुनस्ते यत्नमाश्रिताः
etasminnaṃtare brahmā jagrāha tritayaṃ ca tat | dākṣiṇyātsarvadevānāmanicchannapi pārthiva | mamanthuḥ sāgaraṃ rājanpunaste yatnamāśritāḥ
ครั้นในระหว่างนั้น พระพรหมทรงรับเอาสามสิ่งนั้นไว้ ด้วยความเกื้อกูลต่อเหล่าเทพทั้งปวง แม้พระองค์มิใคร่ประสงค์ก็ตาม ข้าแต่มหาราช แล้วเหล่าเทพก็เพียรพยายามอีกครั้ง กวนมหาสมุทรขึ้นใหม่อีกครา
Narrator (contextual Purāṇic narrator within Tīrthamāhātmya; exact speaker not explicit in the snippet)
Listener: Rājā (king)
Scene: Brahmā, amid assembled devas, accepts the ‘triad’ (tritaya) and the gods recommence churning the ocean with renewed exertion; the sea roils with foam and whirlpools.
FAQs
Dharma often requires accepting responsibility for the common good, and success comes through renewed, disciplined effort.
No particular tīrtha is named in this verse; it continues the Purāṇic churning narrative within the Tīrthamāhātmya frame.
A general principle of rite-like perseverance is implied (continued ‘manthana’ with effort), but no concrete ritual steps are specified.