Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 19
एतच्छ्रुत्वा तथेत्युक्त्वा शतानन्दः प्रहर्षितः । स्थितः प्रतीक्षमाणस्तु तं कालं मातृवत्सलः
etacchrutvā tathetyuktvā śatānandaḥ praharṣitaḥ | sthitaḥ pratīkṣamāṇastu taṃ kālaṃ mātṛvatsalaḥ
ครั้นได้ฟังดังนั้น ศตานันทะก็ปลาบปลื้มยินดี กล่าวตอบว่า “ตถैติ—เป็นเช่นนั้นเถิด” แล้วเขาก็พำนักอยู่ ณ ที่นั้น คอยเฝ้ารอเวลาที่กำหนดไว้ ด้วยใจอ่อนโยนและกตัญญูดุจผู้รักมารดา
Narrative voice (Unspecified in snippet)
Type: kshetra
Scene: Śatānanda, delighted, says ‘tathā’ and stays on, waiting—his face bright with hope and his posture steady, embodying mother-like tenderness and devotion.
FAQs
Trust in divine timing: joy and steadiness arise when one accepts the Lord’s plan and waits with faith.
The immediate verse focuses on the devotee’s response; the broader adhyāya belongs to a Tīrthamāhātmya context, but this line does not name the site.
None; the emphasis is on inner discipline—acceptance and patient waiting.