Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 34
नैष वांछति राज्यं स्वं लज्जया परया युतः । तस्मादस्य प्रसादं त्वं यथावत्कर्तुमर्हसि । अनुग्रहेण शापस्य मम वाक्याद्द्विजोत्तम
naiṣa vāṃchati rājyaṃ svaṃ lajjayā parayā yutaḥ | tasmādasya prasādaṃ tvaṃ yathāvatkartumarhasi | anugraheṇa śāpasya mama vākyāddvijottama
เขามิได้ปรารถนาราชอาณาจักรของตน เพราะถูกความละอายอันลึกซึ้งครอบงำ ดังนั้น ข้าแต่ทวิชผู้ประเสริฐ ท่านพึงประทานพระกรุณาแก่เขาโดยชอบ—ด้วยเมตตาผ่อนคลายคำสาปตามคำวอนขอของข้าพเจ้า
Bṛhaspati (petitioning Gautama)
Type: kshetra
Scene: A humbled figure, refusing kingship with downcast eyes, stands before a venerable brāhmaṇa-sage; a divine intercessor requests that the curse be softened into grace.
FAQs
Repentance invites grace: when pride collapses into humility, a rishi’s compassion can transform punishment into purification.
Not explicitly stated; the verse highlights the power of a sage’s āśrama-like sanctity and the Māhātmya theme of grace restoring cosmic order.
No specific rite; it prescribes seeking prasāda (favor) and anugraha (grace) to alleviate a śāpa, a common Purāṇic framework for atonement leading to renewed ritual life.