Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 22
सर्वेषामेव लोकानां रसत्यागस्तथैव च । कोटिहोमस्तु निर्दिष्टो ब्रह्मस्थाने यथोदितः । सर्वस्थानविशुद्ध्यर्थं स्थानवित्तेन केवलम्
sarveṣāmeva lokānāṃ rasatyāgastathaiva ca | koṭihomastu nirdiṣṭo brahmasthāne yathoditaḥ | sarvasthānaviśuddhyarthaṃ sthānavittena kevalam
สำหรับชนทั้งปวง ได้ทรงบัญญัติให้ละ ‘รสะ’ คือความเพลิดเพลินทางกามและของโอชะอันเลือกสรรด้วย และดังที่กล่าวไว้ ณ พรหมสถาน ได้กำหนดโฏฏิ-โหมะ (บูชาไฟด้วยอาหุติจำนวนมหาศาล) เพื่อความบริสุทธิ์แห่งสถานที่ทั้งปวง พึงกระทำด้วยทรัพย์และปัจจัยของสถานที่นั้นเองเท่านั้น
Unspecified narrator
Tirtha: Brahma-sthāna (within the Nāgara tīrtha setting)
Type: kshetra
Scene: At the Brahma-sthāna, a vast fire-altar blazes; priests arrange samidh and ladles while townspeople observe vows of restraint, offering locally gathered materials for the purification of the whole sacred precinct.
FAQs
True purification joins inner restraint (renouncing indulgence) with outer consecration (homa) centered on the sacred heart of the place (Brahma-sthāna).
The verse speaks in general tīrtha/settlement terms (notably the Brahma-sthāna) within Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya; the specific named tīrtha is not given in this shloka.
Rasa-tyāga (abstinence from luxuries/dainties) for all, and a koṭi-homa at the Brahma-sthāna, funded by the resources of the place itself (sthāna-vitta).