यावद्रजस्वला नैव जायते सा निरूपिता । कृत्स्नं दूषयति क्षिप्रं नैव वंशं ममाधमा
yāvadrajasvalā naiva jāyate sā nirūpitā | kṛtsnaṃ dūṣayati kṣipraṃ naiva vaṃśaṃ mamādhamā
ตราบใดที่นางยังไม่ปรากฏว่าเป็นรชัสวลา (เข้าสู่วัยสตรี) นางก็ยังเป็นที่ไม่แน่ชัด; หญิงผู้ต่ำทรามนั้นจักทำให้วงศ์สกุลของเราทั้งสิ้นมัวหมองโดยเร็ว
Viśvāmitra (continuing)
Type: kshetra
Scene: A king or noble figure speaks in agitation about the uncertainty of a young girl’s maturity, fearing disgrace to his lineage; interior palace setting, tense gestures, worried attendants.
It reflects the Purāṇic emphasis on safeguarding family dharma and social order through perceived eligibility and propriety.
None in this verse; it is a social-narrative passage within Tīrthamāhātmya.
No ritual is prescribed; the verse expresses a concern about marital suitability and its impact on lineage.