Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 119
नागरो वर्षयाजी च वेदवेदांगपारगः । तत्रासीत्तस्य सञ्जाता कन्यका द्विगुणै रदैः
nāgaro varṣayājī ca vedavedāṃgapāragaḥ | tatrāsīttasya sañjātā kanyakā dviguṇai radaiḥ
เขาเป็นชาวแคว้นนาคาระ เป็นผู้ประกอบยัญญะประจำปี และเชี่ยวชาญพระเวทพร้อมเวทางคะ ครั้นนั้นได้มีธิดากำเนิดแก่เขา ผู้มีฟันเป็นสองชั้น อันเป็นลักษณะน่าอัศจรรย์
Unspecified (Nāgarakhaṇḍa narrative voice; likely Sūta-like narrator)
Listener: pārthiva (king)
Scene: A learned Nāgara brāhmaṇa performs an annual sacrifice with fire altar and chanting priests; in a domestic chamber, a newborn daughter is shown with a subtle symbolic hint of ‘double teeth’ as an auspicious/uncanny sign.
FAQs
Even in a learned, sacrifice-performing household, unusual signs may arise, prompting reflection on destiny and dharma.
No specific tīrtha is praised in this verse; it continues a narrative within the Tīrthamāhātmya section.
Varṣayāga (annual sacrificial performance) is mentioned as his established practice.