Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 117
ततो देशांतरं दुःखाद्भ्रममाण इतस्ततः । चमत्कारपुरं प्राप्तो द्विजरूपं समाश्रितः । स स्नाति सर्वकृत्येषु भिक्षान्नकृतभोजनः
tato deśāṃtaraṃ duḥkhādbhramamāṇa itastataḥ | camatkārapuraṃ prāpto dvijarūpaṃ samāśritaḥ | sa snāti sarvakṛtyeṣu bhikṣānnakṛtabhojanaḥ
ต่อมาเขาถูกความทุกข์ครอบงำ จึงเร่ร่อนจากถิ่นสู่ถิ่น ครั้นถึงเมืองจมัตการปุระ เขาอาศัยเพศเป็นทวิชะ (พราหมณ์) เขาชำระกายด้วยการอาบน้ำเพื่อกิจธรรมทุกประการ และดำรงชีพด้วยอาหารที่ได้จากบิณฑบาต
Unspecified (Nāgarakhaṇḍa narrative voice; likely Sūta-like narrator)
Tirtha: Camatkārapura
Type: kshetra
Listener: pārthiva (king)
Scene: A weary wanderer moves across varied landscapes, then enters Camatkārapura; he dons a brāhmaṇa’s simple attire, bathes at a ghat, and receives alms in a quiet street near a shrine.
FAQs
Sorrow can become a catalyst for dharmic discipline—pilgrimage, purity through snāna, and humble living by bhikṣā.
Camatkārapura is explicitly named as the place reached in this narrative segment.
Snāna (ritual bathing) connected to daily/occasional duties and sustenance through bhikṣā (alms).