Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 27
यस्य मे दीयते कन्या कदाचिन्नृपतेरियम् । पुरोधास्तस्य यो विप्रस्तस्मै देया निजा सुता
yasya me dīyate kanyā kadācinnṛpateriyam | purodhāstasya yo viprastasmai deyā nijā sutā
ข้าแต่พระราชา ผู้ใดก็ตามที่วันหนึ่งธิดาของข้าพเจ้าถูกถวายให้แต่งงานด้วย และพราหมณ์ผู้เป็นปุโรหิตหลวงของผู้นั้น จงเป็นผู้ที่ควรได้รับธิดาของข้าพเจ้าให้สมรสด้วย
Mṛgāvatī (continuing her instruction/request)
Listener: Śaunaka and sages at Naimiṣāraṇya (standard frame; contextual)
Scene: A king’s court where a father declares a marriage condition: the maiden will be given where the king gives his own, and specifically to the royal priest’s household; attendants, ritual vessels, and palm-leaf documents suggest a formal vow.
FAQs
Dharma seeks stable social harmony through orderly alliances, aligning household duties with ethical and communal considerations.
Not specified in this individual verse.
None; it concerns marriage arrangement and social order rather than a rite like snāna, dāna, or japa.