Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 41
यथा विष्णुः कृमिर्ज्ञेयस्ताभ्यामेव द्विजोत्तमाः । सदाशिवस्य विज्ञेयौ तथा तौ कृमिरूपकौ
yathā viṣṇuḥ kṛmirjñeyastābhyāmeva dvijottamāḥ | sadāśivasya vijñeyau tathā tau kṛmirūpakau
ข้าแต่ทวิชผู้ประเสริฐ ดุจดังพระวิษณุเองก็พึงรู้ว่าเป็นดุจหนอนเมื่อเทียบต่อทั้งสองนั้น (พระศิวะและศักติ) ฉันใด ทั้งสองนั้นก็พึงรู้ว่าเป็นดุจหนอนเมื่อเทียบต่อพระสทาศิวะฉันนั้น
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced)
Type: kshetra
Listener: dvijottama
Scene: A cosmic ladder dissolving into pure light: Viṣṇu small beneath Śiva-Śakti, and above them an abstract, boundless radiance labeled Sadāśiva—no anthropomorphic limit, only a luminous void-fullness.
FAQs
It stresses the transcendence of Sadāśiva beyond all relative divine ranks, encouraging seekers to aim for the highest realization.
No specific sacred site is identified in this verse; it is part of a broader Tīrthamāhātmya narrative.
None in this verse; it is metaphysical teaching.