Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 14
ऋतुत्रयं चायनं च अयने द्वे तु वत्सरम् । दैविकं च भवेत्तच्च ह्यहोरात्रं द्विजोत्तमाः
ṛtutrayaṃ cāyanaṃ ca ayane dve tu vatsaram | daivikaṃ ca bhavettacca hyahorātraṃ dvijottamāḥ
ฤดูสามฤดูรวมเป็นหนึ่งอายนะ (ayana) และอายนะสองเป็นหนึ่งวัตสร (vatsara: ปี) โอ้ทวิชผู้ประเสริฐ ปีนั้นเองย่อมเป็นอหโรราตระทิพย์ คือกลางวัน-กลางคืนของเหล่าเทวะ
Sūta
Scene: A cosmic panorama: three seasons forming an ayana, two ayanas forming a year, shown as a sun’s chariot moving north and south; sages explain that this year is a ‘divine day-night’.
FAQs
Human time mirrors higher cosmic time; recognizing divine scales fosters humility and reverence for cosmic order.
No site is specified; the verse supplies cosmological time doctrine within the tīrtha-mahātmya narrative setting.
No direct injunction; understanding ayana and year supports correct observance of seasonal and solar-cycle rites.