Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 82
नान्येनात्र नरेणापि दृष्टिमात्रमपि क्षितौ । पर्वताग्रेषु दुर्गेषु चागम्येषु च देहिनाम् । वासः संपत्स्यते नित्यं सर्वभोगविवर्जितः
nānyenātra nareṇāpi dṛṣṭimātramapi kṣitau | parvatāgreṣu durgeṣu cāgamyeṣu ca dehinām | vāsaḥ saṃpatsyate nityaṃ sarvabhogavivarjitaḥ
ณ ที่นี้ บนแผ่นดิน แม้เพียงได้เห็นชายอื่นสักนิดก็จักไม่บังเกิดแก่พวกนางเลย ที่พำนักของพวกนางจักเป็นนิตย์บนยอดเขา ในที่กันดารดุจป้อมปราการ และในสถานที่อันกายเนื้อเข้าถึงมิได้—ปราศจากสุขสำราญทั้งปวง
Sāvitrī (deduced from immediate narrative context; explicitly named in 192.83)
Type: peak
Scene: A prophetic vision of devapatnīs condemned to live unseen by men, on bleak mountain summits and fortress-like crags, stripped of comforts.
FAQs
Misuse of sacred power leads to isolation and loss of worldly enjoyments; dharma sustains social and spiritual harmony.
The verse paints a geography of exile (mountain peaks, inaccessible places) rather than praising a named tīrtha within the line itself.
None; it is a narrative decree describing the outcome (privation and remote dwelling).