Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
गौरी लक्ष्मीः शची मेधा तथा चैवाप्यरुन्धती । स्वधा स्वाहा तथा कीतिर्बुद्धिः पुष्टिः क्षमा धृतिः । तथा चान्याश्च बहवो ह्यप्सरोभिः समन्विताः
gaurī lakṣmīḥ śacī medhā tathā caivāpyarundhatī | svadhā svāhā tathā kītirbuddhiḥ puṣṭiḥ kṣamā dhṛtiḥ | tathā cānyāśca bahavo hyapsarobhiḥ samanvitāḥ
พระนางคาวรี พระลักษมี พระศจี พระเมธา และพระอรุณธตี; ทั้งสวธาและสวาหา; อีกทั้งกีรติ พุทธิ ปุษฏิ กษมา และธฤติ—พร้อมด้วยสตรีทิพย์อื่น ๆ อีกมาก และหมู่อัปสราทั้งหลาย ได้มาชุมนุมพร้อมกัน
Sūta (continuing narration)
Type: kshetra
Scene: A radiant celestial congregation: Gaurī and Lakṣmī with personified virtues (Kīrti, Buddhi, Puṣṭi, Kṣamā, Dhṛti) surrounded by apsarases, all oriented toward an impending sacred rite.
FAQs
Purāṇic dharma portrays divine order as supported by both goddesses and personified virtues—glory, intellect, nourishment, patience, and steadfastness.
No named tīrtha appears in this verse; it enumerates divine participants relevant to the ongoing sacred narrative.
Indirectly, it echoes yajña categories through Svāhā (fire-offering formula) and Svadhā (ancestral oblation), but gives no explicit injunction.