Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 10
अपसव्यं मृगाश्चक्रुस्तथान्येऽपि खगादयः । विपर्यस्तेन संयाति शब्दान्कुर्वंति चासकृत्
apasavyaṃ mṛgāścakrustathānye'pi khagādayaḥ | viparyastena saṃyāti śabdānkurvaṃti cāsakṛt
ฝูงกวางเคลื่อนไปทางซ้ายอย่างเป็นลางอัปมงคล และสัตว์อื่น ๆ ด้วย—นกเป็นต้น—ก็พากันเคลื่อนไหวกลับทิศกลับทาง ส่งเสียงร้องกระด้างซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ขาดสาย
Sūta
Scene: A road near a sacred venue: deer turning left in a disturbed herd; birds wheeling in reverse patterns; the air filled with repeated harsh cries, while the main female figure senses dread.
FAQs
When dharma is disturbed, nature itself is depicted as reflecting imbalance through ominous signs—urging vigilance and correction.
No specific tīrtha is named in this verse.
None explicitly; it describes inauspicious omens (apasavya movement and repeated cries).