Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 38
सूत उवाच । उद्गात्रा सैतमुक्ता च तिष्ठतिष्ठेत्यथोदिता । देवी वरविमानेन गृहीता सांऽबरे स्थिता
sūta uvāca | udgātrā saitamuktā ca tiṣṭhatiṣṭhetyathoditā | devī varavimānena gṛhītā sāṃ'bare sthitā
สูตะกล่าวว่า “เมื่ออุทคาตฤ ผู้ขับสรรเสริญแห่งสามเวท กล่าวดังนั้นแล้ว และร้องว่า ‘จงอยู่ก่อน จงอยู่ก่อน’ พระเทวีจึงถูกเชิญขึ้นสู่วิมานทิพย์อันงดงาม และทรงประทับค้างอยู่กลางนภา”
Sūta
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (implied Sūta-saṃvāda frame)
Scene: Sūta narrates: the udgātṛ calls out and repeatedly urges the Goddess to stay; she is already lifted by a splendid vimāna and hovers mid-sky above the city, suspended between departure and continued presence.
FAQs
Vedic ritual voices and dharmic requests can ‘pause’ even divine transitions, highlighting the power of sanctioned worship and sacred speech.
The narrative occurs within a tīrtha-māhātmya framework; the hovering Devī scene amplifies the sanctity of the ritual-location being described in the chapter.
The presence of the udgātṛ implies Sāma-vedic chanting within the ritual setting; the immediate act is the injunction ‘tiṣṭha tiṣṭha’ to delay departure for worship.