Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 12
धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यद्यूयं स्वयमागताः । मंत्राहूता यथा कृच्छ्रात्सर्वसत्रेषु गच्छथ
dhanyo'smyanugṛhīto'smi yadyūyaṃ svayamāgatāḥ | maṃtrāhūtā yathā kṛcchrātsarvasatreṣu gacchatha
ข้าพเจ้าช่างเป็นผู้มีบุญและได้รับพระกรุณา เพราะท่านทั้งหลายเสด็จมาด้วยพระองค์เอง; หากเป็นสมัยยัญญะใหญ่ทั้งหลาย ท่านมักเสด็จไปได้ก็ด้วยการอัญเชิญด้วยมนตร์ และยังเป็นไปโดยยากยิ่ง
Brahmā
Type: kshetra
Scene: Brahmā expresses gratitude and wonder, addressing the assembled gods; the atmosphere is celebratory yet reverent, emphasizing their spontaneous presence.
FAQs
Grace (anugraha) can surpass technique: beyond mantra and ritual effort, divine favor is a higher cause of auspicious outcomes.
The verse highlights divine grace within a tīrtha-yajña narrative; the named tīrtha is not present in this line.
It alludes to mantra-invocation in satra/yajña contexts, contrasting it with the exceptional voluntary arrival of the gods here.