Shloka 2
त्वया शंका न कर्तव्या सुतस्यास्य कृते द्विज । अज्ञानादेव ते जातो दैवयोगेन बालकः
tvayā śaṃkā na kartavyā sutasyāsya kṛte dvija | ajñānādeva te jāto daivayogena bālakaḥ
โอ้พราหมณ์ผู้เกิดสองครั้ง อย่าได้ก่อความกังขาว่าเด็กน้อยผู้นี้เป็นบุตรของท่านหรือไม่ แท้จริงด้วยความไม่รู้ และด้วยการประจวบแห่งชะตา (ไทวโยคะ) เด็กนี้จึงบังเกิดแก่ท่าน
Brahmā
Type: kshetra
Listener: (contextual) audience/śaunaka-like sages (typical frame)
Scene: A worried brāhmaṇa stands with folded hands, a child nearby; a divine or sage-like figure speaks gently, dispelling suspicion; the setting hints at a sacred grove or tīrtha-bank without specifying landmarks.
FAQs
One should move from doubt to dharmic acceptance; fate and ignorance can entangle lives, but responsibility and righteousness restore order.
The verse belongs to the Hāṭakeśvara-kṣetra māhātmya cycle within the Nāgarakhaṇḍa’s Tīrthamāhātmya.
None directly; it is doctrinal reassurance about destiny, birth, and rightful acceptance.