Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 41
पुत्रि तुष्टास्मि भद्रं ते शाकंभरि प्रगृह्यताम् । वरं यत्ते सदाभीष्टं मत्प्रसादादसंशयम्
putri tuṣṭāsmi bhadraṃ te śākaṃbhari pragṛhyatām | varaṃ yatte sadābhīṣṭaṃ matprasādādasaṃśayam
“ดูก่อนบุตรี เราพอใจในตัวเจ้า ขอความเป็นมงคลจงมีแก่เจ้า โอ้ศากัมภรี จงรับพรเถิด—สิ่งใดที่เจ้าปรารถนาอยู่เสมอ ด้วยพระกรุณาของเรา ย่อมสำเร็จแน่นอน”
Śrī Devī (Goddess) — inferred from immediate dialogue context (next verses explicitly mark devyuvāca)
Tirtha: Śākambharī-Durgā sthāna (contextual)
Type: kshetra
Scene: The Goddess addresses Śākambharī affectionately as ‘daughter,’ blessing her and offering a boon; the devotee stands with folded hands before the radiant Devī.
FAQs
When devotion matures into divine pleasure (tuṣṭi), grace manifests as the fulfillment of righteous desires.
The verse is part of the Sarasvatī-taṭa Śākambharī-Durgā narrative; the boon supports the sanctity of that locale’s worship tradition.
No explicit rite is stated; the verse establishes the theology of boon through divine prasāda (grace).