Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 34
अन्धक उवाच । निर्विण्णोऽस्मि सुरश्रेष्ठ त्रिशूलाऽग्रं समाश्रितः । तस्मात्सूदय मां येन द्रुतं स्यान्मे व्यथाक्षयः
andhaka uvāca | nirviṇṇo'smi suraśreṣṭha triśūlā'graṃ samāśritaḥ | tasmātsūdaya māṃ yena drutaṃ syānme vyathākṣayaḥ
อันธกะกล่าวว่า: “โอ้ผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่เทพ ข้าพเจ้าอ่อนล้าอย่างยิ่ง เกาะอยู่ที่ปลายตรีศูล ดังนั้นขอทรงประหารข้าพเจ้า เพื่อให้ความทุกข์ของข้าพเจ้าสิ้นไปโดยเร็ว”
Andhaka
Listener: Śiva (addressed by Andhaka)
Scene: Andhaka, wounded and suspended on the trident tip, face drawn with exhaustion, hands clasped in desperate supplication toward Śiva below; the sky emphasizes isolation; Śiva listens, unmoved yet compassionate.
FAQs
Suffering can become a turning point toward surrender, humility, and the desire for liberation from inner torment.
No named location appears; the verse is part of a sacred-story sequence embedded in the Tīrthamāhātmya.
None; it is a personal appeal, not a ritual instruction.