Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 36
अथ संपूर्णकायं तं प्रियं वीक्ष्य जगाद सा । तव कुर्वे प्रियं स्वामिन्ब्रूहि त्वं स्वरणं च मे
atha saṃpūrṇakāyaṃ taṃ priyaṃ vīkṣya jagāda sā | tava kurve priyaṃ svāminbrūhi tvaṃ svaraṇaṃ ca me
ครั้นนางเห็นผู้เป็นที่รักมีสรีระสมบูรณ์แล้ว จึงกล่าวว่า: “ข้าแต่เจ้านายผู้เป็นที่รัก ข้าพเจ้าจักกระทำสิ่งที่เป็นที่พอพระทัยของท่าน—โปรดบอกด้วยว่าข้าพเจ้าควรระลึกสิ่งใดและยึดมั่นเป็นปณิธานนำทาง”
Vṛndā
Type: kshetra
Scene: A woman (Vṛndā) beholds her beloved restored and whole; she speaks with folded hands, asking for the guiding remembrance/resolve she should keep.
FAQs
Devotion expresses itself as service and readiness to follow dharmic instruction, seeking right remembrance and right resolve.
Not named in this verse; it is part of the broader Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya setting.
No explicit rite; the emphasis is on vow-like obedience and ‘smaraṇa’ (right remembrance).