Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 6
श्रीमहादेव उवाच । परितुष्टोऽस्मि ते भद्रे वरं वरय सुव्रते । यः स्थितो हृदये नित्यं नादेयं विद्यते मम
śrīmahādeva uvāca | parituṣṭo'smi te bhadre varaṃ varaya suvrate | yaḥ sthito hṛdaye nityaṃ nādeyaṃ vidyate mama
ศรีมหาเทพตรัสว่า “โอ้ผู้เป็นมงคล เราพอพระทัยในเจ้าอย่างยิ่ง โอ้สตรีผู้มั่นคงในพรต จงเลือกพรเถิด สำหรับผู้ที่สถิตอยู่ในดวงใจของเราเสมอ ไม่มีสิ่งใดที่เราจะไม่อาจประทานได้”
Śrī Mahādeva (Śiva)
Type: kshetra
Listener: the suvratā pativratā devotee (unnamed)
Scene: Mahādeva speaks directly, compassionate yet majestic, offering any boon to the well-vowed woman; his hand in varada-mudrā, the devotee in reverent posture, the liṅga and pure-water tank nearby.
FAQs
Śiva’s grace is portrayed as boundless toward the devotee who holds him constantly in the heart.
The verse is part of the kṣetra narrative but does not itself name the tīrtha; it emphasizes the deity’s boon-giving presence at the sacred spot.
No specific rite is prescribed; Śiva invites the devotee to ask for a boon as the fruit of prior observances.