Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 8
अदित्यां विबुधा जाता दितेश्चैव तु दैत्यपाः । तेषां सापत्न्यभावेन महद्वैरमुपस्थितम् । अथ दैत्यैः सुरा ध्वस्ताः कृताश्चान्ये पराङ्मुखाः । अन्ये तु भयसंत्रस्ता दिशो जग्मुः क्षतांगकाः
adityāṃ vibudhā jātā diteścaiva tu daityapāḥ | teṣāṃ sāpatnyabhāvena mahadvairamupasthitam | atha daityaiḥ surā dhvastāḥ kṛtāścānye parāṅmukhāḥ | anye tu bhayasaṃtrastā diśo jagmuḥ kṣatāṃgakāḥ
จากอทิติ บังเกิดเหล่าเทวะ และจากทิติ บังเกิดเจ้าแห่งไทตยะ (ทานวะ) ด้วยความเป็นศัตรูเพราะความริษยาระหว่างชายาร่วม จึงเกิดเวรใหญ่ขึ้น แล้วเหล่าไทตยะได้ทำลายเหล่าเทวะ บางพวกพ่ายแพ้ถอยกลับ บางพวกหวาดกลัวสั่นสะท้าน หนีไปตามทิศทั้งหลายด้วยกายบาดเจ็บ
Sūta
Listener: Ṛṣayaḥ
Scene: A battlefield aftermath: devas bruised and scattered, some retreating with broken weapons; daityas looming victorious; the sky heavy, directions personified as distant refuges; the emotional focus on the devas’ wounded flight.
FAQs
When pride and rivalry generate hostility, even the powerful fall—prompting a return to divine refuge and dharmic restoration.
Indirectly, the coming refuge at Amareśvara: the conflict sets up the need for Śiva’s protective liṅga at this tīrtha.
None explicitly; the narrative prepares for Aditi’s austerity and Śiva’s boon.