Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 61
ततः सेवितवानत्र लताहर्म्ये जनच्युते । तस्मात्कुरु क्षमां मह्यं दीनस्य प्रणतस्य च
tataḥ sevitavānatra latāharmye janacyute | tasmātkuru kṣamāṃ mahyaṃ dīnasya praṇatasya ca
ต่อจากนั้น ณ ที่นี้เอง ภายในศาลาที่ถูกเถาวัลย์ปกคลุมและพ้นจากสายตาผู้คน เขาได้ร่วมเสพสังวาสกับนางกุมารี เพราะฉะนั้น ขอท่านโปรดประทานอภัยแก่ข้าผู้ทุกข์ระทมและก้มกราบนอบน้อม
Citrāṃgada (penitent address)
Tirtha: Latāhārmya (within the unnamed kṣetra)
Type: kshetra
Listener: The enraged protector/accuser (unnamed in excerpt)
Scene: Inside a vine-draped pavilion, the offender kneels with folded hands, head bowed; the maiden is shown withdrawn; the righteous figure stands stern; the arbor’s beauty contrasts with the moral ugliness of the act.
FAQs
Acknowledging wrongdoing and sincerely seeking forgiveness is a dharmic step toward purification.
The kṣetra remains the narrative locus; the verse highlights conduct within sacred space rather than naming a separate tīrtha.
No formal prāyaścitta is stated here; the act is verbal confession and plea for kṣamā (forgiveness).