Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 105
श्रीभगवानुवाच । एवं भविष्यति प्रोक्तं संजातं चाधुना शुभे । अहं यास्यामि कैलासं त्वं तिष्ठात्र यथोदिता
śrībhagavānuvāca | evaṃ bhaviṣyati proktaṃ saṃjātaṃ cādhunā śubhe | ahaṃ yāsyāmi kailāsaṃ tvaṃ tiṣṭhātra yathoditā
พระผู้มีพระภาคตรัสว่า: "จงเป็นไปตามนั้น ดังที่เจ้าได้กล่าววาจา และบัดนี้มันได้เกิดขึ้นแล้ว ดูก่อนนางผู้เจริญ ข้าจะกลับไปยังเขาไกรลาส ส่วนเจ้าจงอยู่ที่นี่ตามที่ข้าได้สั่งไว้"
Śiva (Śrībhagavān, indicated by ‘Kailāsa’ departure and ‘Hara’ in the next verse)
Type: kshetra
Listener: An addressed ‘śubhe’ (auspicious female figure; identity not explicit in excerpt)
Scene: Śiva speaks with calm authority, granting the spoken outcome and announcing departure to Kailāsa; the addressed ‘auspicious one’ remains stationed, indicating a transition from dialogue to sacred permanence.
FAQs
Divine speech is portrayed as immediately efficacious—boons manifest by the Lord’s will, reinforcing faith in Śiva’s grace.
Kailāsa is explicitly mentioned as Śiva’s abode; the local tīrtha context continues implicitly within the chapter.
None; it is the confirmation of boons and an instruction to remain at the place.