तस्मात्कुरु प्रसादं मे यथा क्षुन्न प्रबाधते । नोचेत्क्षिप सुरश्रेष्ठ रौरवे नरके द्रुतम्
tasmātkuru prasādaṃ me yathā kṣunna prabādhate | nocetkṣipa suraśreṣṭha raurave narake drutam
ฉะนั้นโปรดประทานพระกรุณาแก่ข้าพเจ้า เพื่อให้ความหิวไม่มารบกวน หากมิฉะนั้น โอ้เทพผู้ประเสริฐ โปรดเหวี่ยงข้าพเจ้าโดยเร็วลงสู่นรกเราโรวะ
Vasusena (addressing Indra)
Scene: The petitioner folds hands urgently before Indra, pleading for prasāda to remove hunger; in the background, a faint ominous vision of Raurava (dark pit, flames, serpents) contrasts with the bright svarga hall.
Relief from karmic suffering requires divine sanction and correction; unbearable inner torment makes even hell seem preferable to false comfort.
No tīrtha is named in this verse.
No explicit rite; the verse is a supplication for prasāda (divine favor).