Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 28
ततो वयसि संप्राप्ते पश्चिमे कालपर्ययात् । तदेवात्मीयसत्तीर्थं सेवयामास सादरम्
tato vayasi saṃprāpte paścime kālaparyayāt | tadevātmīyasattīrthaṃ sevayāmāsa sādaram
ครั้นกาลเวลาผันผ่าน คราเมื่อวัยชรามาถึง นางก็กลับไปพึ่งพาและบำเพ็ญเสวาแด่ทีรถะอันศักดิ์สิทธิ์นั้น—ซึ่งเป็นที่พึ่งและทรัพย์อันประเสริฐของตน—ด้วยความเคารพยิ่ง
Narrator
Tirtha: Dīrghikā (Hāṭakeśvara-kṣetra)
Type: kund
Scene: An elderly devotee-woman, calm and resolute, returning to a familiar sacred pond/temple precinct, hands folded, carrying minimal belongings, greeted by the serene waters and shrine of Hāṭakeśvara.
FAQs
A holy place is not only visited once; consistent tīrtha-sevā—especially in life’s later stage—is praised as a dharmic refuge.
The ‘sat-tīrtha’ refers back to the Dīrghikā tīrtha celebrated in this chapter.
Reverent resorting to/serving the tīrtha (tīrtha-sevā), implying continued worship and bathing.