Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 94
एतत्सत्यं कृतं वाक्यं मुने तव यथोदितम् । मृतोऽपि ब्राह्मणः कुष्ठी संस्पृष्टो रविरश्मिभिः
etatsatyaṃ kṛtaṃ vākyaṃ mune tava yathoditam | mṛto'pi brāhmaṇaḥ kuṣṭhī saṃspṛṣṭo raviraśmibhiḥ
“ดูก่อนมุนี วาจาที่ท่านกล่าวไว้ได้เป็นจริงดังที่ท่านประกาศ แม้พราหมณ์ผู้เป็นโรคเรื้อนนั้น ถึงตายแล้ว เมื่อถูกต้องด้วยรัศมีแห่งพระสุริยะ….”
Vibudhaśreṣṭhāḥ (the gods)
Scene: A lifeless leprous brāhmaṇa is bathed in golden sunbeams; devas gesture toward the rays as proof of the sage’s true word; the body begins to regain vitality.
FAQs
Truthful speech and the sage’s dharmic utterance (satyavākya) are upheld by the cosmos; divine power confirms dharma through tangible results.
The shloka continues a Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya episode; the exact tīrtha is not identified within this verse.
No prescription is stated; it is a declaration of fulfilled divine assurance and miraculous effect.