Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 48
माण्डव्य उवाच । अहं यादृक्त्वया प्रोक्तस्तादृगेव न संशयः । पापात्मा मूढबुद्धिश्च अस्पृश्यः सर्वदेहिनाम्
māṇḍavya uvāca | ahaṃ yādṛktvayā proktastādṛgeva na saṃśayaḥ | pāpātmā mūḍhabuddhiśca aspṛśyaḥ sarvadehinām
มาณฑวยะกล่าวว่า: ดังที่ท่านกล่าวถึงข้า ข้าก็เป็นเช่นนั้นจริง—หาได้มีข้อสงสัยไม่ ข้าเป็นผู้มีบาปเป็นใจ มีปัญญาหลงผิด และเป็นผู้ต้องห้ามมิให้แตะต้องแก่สรรพสัตว์ผู้มีร่างกายทั้งปวง
Māṇḍavya
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (frame assumed; not explicit here)
Scene: Māṇḍavya, with downcast eyes, speaks in calm resignation, acknowledging the harsh description; the atmosphere is penitential and still.
FAQs
Humility and truthful self-assessment are the starting points for purification; acknowledging one’s faults prepares one for dharmic correction and tīrtha-grace.
This verse sits within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative context; the specific tīrtha is not named in this single śloka excerpt.
No direct ritual (snāna, dāna, japa) is prescribed in this verse; it establishes the moral condition of the speaker within a tīrtha-māhātmya frame.