Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 18
तमेव मन्त्रं मन्त्रेण न्यासेन च विशेषतः । सम्यगाराधयामास संपूज्यात्मानमात्मना
tameva mantraṃ mantreṇa nyāsena ca viśeṣataḥ | samyagārādhayāmāsa saṃpūjyātmānamātmanā
พระองค์ทรงบูชามนตร์นั้นเองด้วยการปฏิบัติมนตร์ และโดยเฉพาะด้วยพิธีนยาสะอย่างยิ่ง ทรงอาราธนาโดยชอบ—เป็นการสักการะอาตมันด้วยอาตมันเอง
Purāṇic narrator (contextual narration within Nāgarakhaṇḍa)
Type: kshetra
Scene: Śiva performs ritual gestures: touching limbs in nyāsa, counting japa, offering inner flowers of awareness; a subtle mandala of syllables encircles him, suggesting mantra as living presence.
FAQs
True worship unites outer rite (nyāsa, mantra) with inner realization—honouring the divine within.
The broader chapter is a tīrtha-glorification, but this verse focuses on the correct ritual technique rather than naming a location.
Mantra-upāsanā performed with nyāsa (ritual installation of mantra on the body) as a special, emphasized method.