Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 9
तावत्तस्य सुता गत्वा स्वां सखीं दाशसंभवाम् । उवाच क्षम्यतां भद्रे यन्मया कुकृतं कृतम्
tāvattasya sutā gatvā svāṃ sakhīṃ dāśasaṃbhavām | uvāca kṣamyatāṃ bhadre yanmayā kukṛtaṃ kṛtam
ขณะนั้น บุตรีของเขาไปหาสหายของตนผู้เกิดในตระกูลชาวประมง แล้วกล่าวว่า “แม่ผู้เจริญ โปรดให้อภัยเถิด ความผิดอันชั่วที่ข้าทำไปนั้นได้ทำลงแล้ว”
Sūta (narrator; dialogue quoted)
Scene: A young woman approaches her fisherfolk friend near nets and boats, hands folded in apology; the riverbank/shoreline frames a tender moment of reconciliation.
FAQs
Seeking forgiveness (kṣamā) is a dharmic act that begins the healing of harm caused by one’s conduct.
No tīrtha is named in this verse; it focuses on interpersonal repentance within the ongoing tīrtha narrative.
None; the act is ethical and relational—apology and request for forgiveness.