Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 4
सूत उवाच । यदा शेषेण संदिष्टा नानानागा विषोल्बणाः । पुरस्यास्य विनाशाय क्रोधसंरक्तलोचनाः । तदा तस्य प्रिया सा च पुत्रशोकेनपीडिता
sūta uvāca | yadā śeṣeṇa saṃdiṣṭā nānānāgā viṣolbaṇāḥ | purasyāsya vināśāya krodhasaṃraktalocanāḥ | tadā tasya priyā sā ca putraśokenapīḍitā
สูตะกล่าวว่า “เมื่อครั้งตามบัญชาของเศษะ เหล่านาคามากมาย—น่าสะพรึงด้วยพิษและมีดวงตาแดงฉานด้วยโทสะ—ถูกส่งมาเพื่อทำลายนครนี้ เมื่อนั้นชายาผู้เป็นที่รักของเขาก็ถูกเผาผลาญด้วยความโศกถึงบุตร”
Sūta
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis
Scene: A darkened sky over a city as many venomous serpents, eyes red with wrath, surge forward under Śeṣa’s command; nearby, a grieving consort is shown tormented by sorrow for her son.
FAQs
Tīrtha legends often frame divine protection and calamity through cosmic agents (like nāgas), while highlighting human grief as the catalyst for sacred intervention.
The verse refers to “this city” within the Nāgarakhaṇḍa narrative setting that contextualizes Ambarevatī’s presence.
None; the verse provides narrative background (kathā) explaining the circumstances leading to the goddess’s significance.