Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 31
सूत उवाच । तस्यार्थे ब्राह्मणैः सर्वैस्तोषितः प्रपितामहः । अनेनैवोद्धृतं स्थानमस्माकं सकलं विभो
sūta uvāca | tasyārthe brāhmaṇaiḥ sarvaistoṣitaḥ prapitāmahaḥ | anenaivoddhṛtaṃ sthānamasmākaṃ sakalaṃ vibho
สูตกล่าวว่า “เพื่อความมุ่งหมายของเขา เหล่าพราหมณ์ทั้งปวงได้ทำให้พระปฺรปิตามหะ (พระพรหม) พอพระทัย โอ้พระผู้เป็นใหญ่ ด้วยการกระทำนี้เอง สถานะ/สถาบันอันศักดิ์สิทธิ์ของเราทั้งสิ้นจึงได้รับการค้ำจุนและฟื้นคืน”
Sūta
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis (assembly)
Scene: Sūta narrates as brāhmaṇas collectively perform rites; Brahmā appears pleased; the sacred establishment—altar, shrine, or settlement—seems renewed, with lamps lit and banners raised.
FAQs
Collective dharmic action and reverent worship sustain sacred institutions; divine approval strengthens the very ‘place’ of righteousness.
The verse speaks generally of ‘our sthāna’ within the Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya; the exact named tīrtha is not specified in this line.
It highlights communal brāhmaṇa participation in acts that please Brahmā, implying formal worship and rite-backed validation.