Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 34
महेश्वर उवाच । भोभो मुने महासत्त्व दुष्करं कृतवानसि । वरं गृहाण मत्तस्त्वं मनसा समभीप्सितम्
maheśvara uvāca | bhobho mune mahāsattva duṣkaraṃ kṛtavānasi | varaṃ gṛhāṇa mattastvaṃ manasā samabhīpsitam
พระมหेशวรตรัสว่า: “ดูก่อนมุนีผู้มีจิตอันยิ่งใหญ่ ท่านได้กระทำสิ่งที่ยากยิ่งสำเร็จแล้ว จงรับพรจากเราเถิด—สิ่งใดก็ตามที่จิตของท่านปรารถนาโดยแท้”
Maheśvara (Śiva)
Scene: Śiva addresses Śaṅkha with compassionate authority, offering a boon; the sage listens with humility, the hermitage glowing with divine presence.
FAQs
Purāṇic theology presents Śiva as quickly pleased by sincere austerity, granting boons aligned with the devotee’s purified intention.
The verse itself does not specify a tīrtha; it reinforces the tīrtha-māhātmya theme that devotion in sacred contexts culminates in divine favor.
No explicit ritual; the implied discipline is tapas leading to eligibility for a boon.