Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 100
ततः प्रभृति राजेंद्र समागत्यात्र मानवाः । रत्नदीपान्प्रदायोच्चैः स्नात्वाऽत्र सलिले शुभे । कार्तिके मासि निर्यांति देहांते त्रिदिवालयम्
tataḥ prabhṛti rājeṃdra samāgatyātra mānavāḥ | ratnadīpānpradāyoccaiḥ snātvā'tra salile śubhe | kārtike māsi niryāṃti dehāṃte tridivālayam
นับแต่นั้นมา ข้าแต่พระราชา ผู้คนย่อมมาชุมนุม ณ ที่นี้; ถวายประทีปประดับรัตนะด้วยศรัทธา แล้วอาบสนานในสายน้ำอันเป็นมงคลนี้ ครั้นถึงกาลสิ้นชีพ—โดยเฉพาะในเดือนการ์ติกะ—ย่อมไปสู่เทวโลกอันเป็นที่สถิตแห่งสวรรค์
Narrator addressing a king (rājendra) within the Mahatmya frame
Type: ghat
Listener: a king (rājendra)
Scene: Pilgrims arrive at a sacred waterbody; at twilight they bathe and place jeweled lamps that glitter on the water’s surface; the month of Kārtika is suggested by clear skies and festive lamps.
FAQs
Pilgrimage combined with charity (lamp-offering) and ritual bathing, especially in Kārtika, is celebrated as a direct path to exalted posthumous destiny.
The tīrtha ‘here’ in Nāgarakhaṇḍa (this auspicious water-body) where snāna and dīpa-dāna are said to yield heavenly attainment.
Ratna-dīpa dāna (offering lamps), snāna (bathing) in the sacred water, with special emphasis on observance in the month of Kārtika.