Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 120
एवं विचरमाणोऽसौ किरातो भूतहिंसकः । यदृच्छयागतस्तत्र यत्र लिंगं सुपूजितम्
evaṃ vicaramāṇo'sau kirāto bhūtahiṃsakaḥ | yadṛcchayāgatastatra yatra liṃgaṃ supūjitam
เมื่อเร่ร่อนอยู่อย่างนั้น พรานกิราตผู้เบียดเบียนสรรพชีวิตก็มาถึงที่นั่นโดยบังเอิญ—ยังสถานที่ซึ่งลึงคะได้รับการบูชาอย่างยิ่งยวด
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Kedāra
Type: kshetra
Scene: The hunter emerges from harsh wilderness into a sanctified clearing: a well-adorned liṅga shrine with lamps and offerings. The contrast—dark, ragged traveler versus luminous, orderly worship—signals impending transformation.
FAQs
Even ‘chance’ arrival at a holy place can be the doorway of grace—tīrthas draw beings toward purification.
The Kedāra liṅga-shrine that is described as supūjita (well worshipped).
No new prescription; the verse emphasizes the shrine’s ongoing excellent worship as the sacred context.